Veilige hechting
Misschien zeg je… ja natuurlijk, want mijn ouders hielden van mij
Maar een veilige hechting in de prille babytijd, is niet zo vanzelfsprekend. Een onveilige hechting, kan grote gevolgen voor jou hebben in de rest van je leven.
Een onveilige hechting, wanneer jouw ouders of verzorgers onveilig voor je waren, omdat ze je verwaarloosden, mishandelden of zelfs misbruikten, zal waarschijnlijk logisch zijn.
Maar een onveilige hechting kan ook ontstaan wanneer ouders of verzorgers zorgen of problemen hebben.
Oogcontact
Voor jonge babies is oogcontact een van de belangrijkste communicatie middelen. Wanneer er voor de meeste tijd, met liefdevolle en zachte ogen naar de baby gekeken wordt, ervaart de baby veiligheid en kan het zich veilig hechten.
Maar wanneer de ogen die naar de baby kijken, verdriet, boosheid, machteloosheid of zorgen uitstralen, signaleert de kleine baby dit als onveilig.
Ook wanneer ouders/ verzorgers (veel) verdovende/ opwekkende middelen gebruiken, en er een afwezige nietszeggende blik in de ogen is, of bij bv langdurige ziekenhuisopname, er vooral met een ‘professionele’ blik naar de baby gekeken wordt, en ook de geruststellende zachte klanken van de verzorger/ ouder ontbreken, kan de baby zich niet veilig hechten.
De thuissituatie wordt als onveilig ervaren.
Onveilige aanraking
Maar ook ongewenste aanrakingen of handelingen, binnen of buiten het gezin, zorgen voor onveilige hechting. Dan is er voor het kind door het oogcontact wel veiligheid geweest, maar kan het kind zich door de ongewenste aanrakingen of handelingen, alsnog niet veilig hechten aan de ouder of verzorger.
Of, wanneer de onveilige aanraking of handelingen buiten het gezin plaatsvinden, kan de buitenwereld als onveilig ervaren worden.
Door een onveilige hechting in de kindertijd, kan het contact maken met de buitenwereld of met een ander, in de rest van het leven problemen geven. Het maken van oogcontact met een ander, kan als heel onprettig, onveilig of zelfs confronterend ervaren worden.
Maar ook kan het zijn dat aanraking heel onveilig is. Of nabijheid van een ander. Het liefst iedereen op afstand willen houden. Er kan een verwarrende respons van aantrekken en afstoten ontstaan.
Dit zijn traumaresponsen.
Zolang je je er niet bewust van bent, dat dit voortkomt uit een onveilige hechting, kan dit voor veel ongemak en zelfs problemen zorgen in de sociale omgang met anderen.
Mocht je dit herkennen? Onderzoek dan of jij als baby wel écht goed gehecht bent.
Bewustwording hiervan is nl de eerste stap naar herstel. De volgende stap is, om het trauma dat opgelopen is, te helen en de niet helpende patronen te veranderen in wél helpende patronen.
Met onder andere lichaamsgerichte trauma therapie en gericht energetisch werk, kun je deze onveilige hechting onder ogen zien en helen.
Herken je dit en wil je hier eens over praten?
Neem dan vrijblijvend contact met mij op.
